تعاریف تجاری
تعاریف تجاری ,صادرات و واردات کالا به و از چین تحت قوانین و مقررات خاصی قرار دارد. در زیر به برخی از قوانین کلی و اصلی این فرآیند اشاره میشود:
۱. ثبتنام و مجوزها
– شرکتهای تجاری: برای واردات و صادرات، شرکتها باید در چین ثبتنام کنند و مجوزهای لازم را از مراجع مربوطه دریافت کنند.
– مجوز تجارت خارجی: شرکتها باید مجوز تجارت خارجی (Foreign Trade License) دریافت کنند.
۲. تعرفهها و عوارض
– تعرفههای گمرکی: کالاهای وارداتی مشمول تعرفههای گمرکی هستند که بسته به نوع کالا متفاوت است.
– مالیات بر ارزش افزوده (VAT): کالاهای وارداتی معمولاً مشمول مالیات بر ارزش افزوده نیز میشوند.
۳. استانداردها و مقررات کیفیت
– استانداردهای محصول: کالاها باید با استانداردهای کیفیت و ایمنی چین مطابقت داشته باشند. برخی از کالاها نیاز به گواهینامههای خاص دارند.
– آزمایش و بازرسی: برخی محصولات قبل از ورود به بازار چین باید آزمایش و بازرسی شوند.
۴. اسناد مورد نیاز
– فاکتور تجاری: شامل جزئیات فروش، قیمت و شرایط پرداخت.
– بارنامه: سند حمل و نقل که جزئیات حمل کالا را نشان میدهد.
– گواهی مبدا: برای اثبات کشور تولید کالا.
– مدارک گمرکی: شامل اسناد مورد نیاز برای ترخیص کالا.
۵. قوانین مربوط به ارز
– محدودیتهای ارزی: ممکن است محدودیتهایی برای انتقال ارز به خارج از چین وجود داشته باشد. شرکتها باید از قوانین مربوط به تبادل ارز آگاه باشند.
قوانین مربوط به مالکیت فکری
– حفاظت از حقوق مالکیت فکری: شرکتها باید از حقوق مالکیت فکری خود محافظت کنند و از نقض حقوق دیگران جلوگیری کنند.
۷. قوانین مربوط به محیط زیست
– مقررات زیستمحیطی: برخی کالاها ممکن است تحت قوانین زیستمحیطی خاصی قرار گیرند و نیاز به مجوزهای مربوط به حفاظت از محیط زیست داشته باشند.
۸. تحریمها و محدودیتها
– تحریمهای بینالمللی: شرکتها باید از تحریمها و محدودیتهای بینالمللی آگاه باشند و از تجارت با کشورهایی که تحت تحریم هستند، خودداری کنند.
۹. مشاوره و راهنمایی
– استفاده از مشاوران: استفاده از مشاوران با تجربه در زمینه تجارت خارجی میتواند به تسهیل فرآیند صادرات و واردات کمک کند.
اچ.اس. کد (HS Code) یا “کد تعرفه هماهنگ” یک سیستم طبقهبندی بینالمللی برای کالاها است که توسط سازمان جهانی گمرک (WCO) توسعه یافته است. این کدها به منظور تسهیل تجارت بینالمللی و شناسایی کالاها در هنگام واردات و صادرات استفاده میشوند.

ویژگیهای اصلی اچ.اس. کد:
1. ساختار کد:
– اچ.اس. کد معمولاً شامل ۶ تا ۱۰ رقم است. شش رقم اول کد به طور جهانی استاندارد است و کشورهای مختلف میتوانند بر اساس نیازهای خود، ارقام اضافی را اضافه کنند.
2. هدف:
– تسهیل تجارت بینالمللی، جمعآوری آمار تجاری، و تعیین حقوق و عوارض گمرکی.
3. استفاده:
– در اسناد گمرکی، فاکتورها، و قراردادهای تجاری برای شناسایی دقیق کالاها.
4. طبقهبندی کالاها:
– کالاها بر اساس نوع، ویژگیها، و کاربردهایشان طبقهبندی میشوند.
مزایای استفاده از اچ.اس. کد:
– دقت در شناسایی کالاها: کمک به کاهش اشتباهات در شناسایی و پردازش کالاها.
– تسهیل تجارت: تسریع در روند گمرکی و کاهش زمان تأخیر.
– آمار دقیق: ارائه دادههای دقیق برای تحلیلهای اقتصادی و تجاری.
بارنامه
بارنامه (Bill of Lading) یک سند قانونی است که توسط حملکننده (Carrier) صادر میشود و شامل اطلاعات مربوط به حمل و نقل کالاها است. این سند به عنوان مدرکی برای تأیید دریافت کالا، شرایط حمل و نقل و مالکیت کالا عمل میکند.
انواع بارنامه:
1. بارنامه دریایی (Sea Bill of Lading):
– مخصوص حمل و نقل دریایی است و شامل جزئیات مربوط به کشتی و مسیر حمل است.
2. بارنامه هوایی (Air Waybill):
– مخصوص حمل و نقل هوایی است و اطلاعات مربوط به پرواز و مقصد را شامل میشود.
3. بارنامه زمینی (Land Bill of Lading):
– برای حمل و نقل جادهای یا ریلی استفاده میشود.
4. بارنامه ترکیبی (Multimodal Bill of Lading):
– برای حمل و نقل کالا با استفاده از چندین روش حمل و نقل (مثلاً ترکیب دریایی و هوایی) صادر میشود.
اطلاعات موجود در بارنامه:
– نام و آدرس فرستنده (Shipper)
– نام و آدرس گیرنده (Consignee)
– توصیف کالا (نوع، وزن، تعداد)
– شرایط حمل و نقل
– تاریخ و مکان صدور بارنامه
– شماره بارنامه

مدارک بار
مدارک بار به مجموعهای از اسناد اطلاق میشود که در فرآیند حمل و نقل کالاها مورد نیاز است. این مدارک میتوانند شامل موارد زیر باشند:
1. فاکتور تجاری (Commercial Invoice):
– سندی که جزئیات فروش کالا، قیمت و شرایط پرداخت را نشان میدهد.
2. گواهی مبدا (Certificate of Origin):
– مدرکی که نشان میدهد کالا از کدام کشور تولید شده است.
3. گواهی سلامت (Health Certificate):
– برای کالاهای غذایی و دارویی که نشاندهنده سلامت محصولات است.
4. مدارک گمرکی (Customs Documents):
– شامل اسناد مورد نیاز برای ترخیص کالا از گمرک.
5. بارنامه:
– همانطور که توضیح داده شد، سندی که جزئیات حمل و نقل را شامل میشود.
6. مدارک بیمه (Insurance Documents):
– گواهی بیمه کالا در طول حمل و نقل.

اهمیت بارنامه و مدارک بار
– تأیید مالکیت: بارنامه به عنوان مدرکی برای اثبات مالکیت کالا عمل میکند.
– حفاظت قانونی: در صورت بروز مشکلات، بارنامه میتواند به عنوان مدرکی قانونی مورد استفاده قرار گیرد.
– تسهیل روند گمرکی: مدارک بار به تسهیل فرآیند ترخیص کالا از گمرک کمک میکند.
حمل دریایی انواع مختلفی دارد که هر کدام شرایط و مسئولیتهای خاصی را برای خریدار و فروشنده تعیین میکنند. در زیر به برخی از مهمترین اصطلاحات و انواع حمل دریایی اشاره میشود:
۱. FOB (Free On Board)
– تعریف: فروشنده مسئول هزینهها و خطرات تا زمانی است که کالا بر روی کشتی بارگیری شود. پس از بارگیری، مسئولیت به خریدار منتقل میشود.
– مسئولیتها: فروشنده هزینههای حمل و بیمه تا زمان بارگیری را بر عهده دارد.
۲. CIF (Cost, Insurance, and Freight)
– تعریف: فروشنده مسئول هزینهها، بیمه و حمل کالا تا بندر مقصد است.
– مسئولیتها: فروشنده باید بیمه کالا را نیز تأمین کند.
۳. CFR (Cost and Freight)
– تعریف: مشابه CIF، اما بدون بیمه. فروشنده هزینه حمل کالا تا بندر مقصد را بر عهده دارد، اما بیمهای برای کالا تأمین نمیکند.
– مسئولیتها: خریدار باید خود بیمه کالا را تأمین کند.
۴. EXW (Ex Works)
– تعریف: فروشنده کالا را در محل خود آماده میکند و هیچ مسئولیتی در قبال حمل و نقل ندارد. تمامی هزینهها و خطرات از محل فروشنده به عهده خریدار است.
– مسئولیتها: خریدار مسئول حمل و نقل، بیمه و کلیه هزینهها از محل فروشنده به مقصد است.
۵. DAP (Delivered At Place)
– تعریف: فروشنده کالا را به محل مشخصشده توسط خریدار تحویل میدهد و تمامی هزینهها و خطرات تا آن نقطه بر عهده فروشنده است.
– مسئولیتها: خریدار مسئول هزینههای گمرکی و ترخیص کالا در محل مقصد است.

۶. DDP (Delivered Duty Paid)- تعریف: فروشنده تمامی هزینهها، شامل حمل، بیمه و حقوق گمرکی را تا محل مشخصشده خریدار پرداخت میکند.
– مسئولیتها: فروشنده تمامی مسئولیتها را بر عهده دارد و خریدار فقط کالا را دریافت میکند.
۷. FAS (Free Alongside Ship)
– تعریف: فروشنده کالا را در کنار کشتی در بندر بارگیری تحویل میدهد. مسئولیتها پس از تحویل به خریدار منتقل میشود.
– مسئولیتها: فروشنده هزینهها و خطرات تا زمان تحویل کالا در کنار کشتی را بر عهده دارد.
۸. FCA (Free Carrier)
– تعریف: فروشنده کالا را به یک حمل کننده مشخص تحویل میدهد و تمامی هزینهها و خطرات تا آن نقطه بر عهده اوست.
– مسئولیتها: خریدار مسئول هزینههای حمل و نقل پس از تحویل به حملکننده است.
این اصطلاحات به خریداران و فروشندگان کمک میکند تا مسئولیتها و هزینههای مرتبط با حمل و نقل کالا را به وضوح مشخص کنند.